88 قصه 88 کلمه ای از زبان شما قسمت دوم

سلام .....

سلاااااااااااااااااااام به خدا

سلام به همگی

دوستان عزیزم وبلاگی در کنار همین وبلاگ ادبی ، درباره " موفقیت - تحول در زندگی و هدف و... " را هم راه اندازی نموده ام ،  که از تمام دوستان خودم که علاقمند به این مسائل هستند ، برای بازدید از آن وبلاگ دعوت به عمل می آورم . 

                                                 منتظرتونم هستم عزیزان

                                             www.1-99.blogfa.com 

سلااااااااااام به زندگی

سلام به همه خوبان

سلام به دوستان هم پرسه

سلاااااااااااااااااااااااااااااااااااااام به شما دوست داشتنی ترین دوستان

سلام ویژه به همه نویسندگان این وبلاگ ... این خانه قلم                           

سلام به همه  اهالی قلم

  منتظر حضور پر انرژیتون هستم

                ما همه باید برای هم انرژی باشیم...

 ......................................

     همیشه وجود بزرگ خود را باور کنید ، و بگذارید خودش را نشان دهد . بگذارید خودش را معرفی کند و به همه بگوید که چقدر ارزشمند و مهم است . بگذارید این وجود مملو از کرامت خدادادی شما ، خودش را در زندگی دیگران تاثیر گذار کند . آن وقت است که شما همیشه ماندگار خواهید شد. و این ماندگاری ، ارزشمندترین بهانه است برای دستیابی به  شناخت هر چه بهتر شما . همه اینها در یک تغیییر صورت می گیرد . هر لحظه بهتر از دیروز باشید که دیروز مرده است . و ارزشی  برای هزینه کردن ندارد. اینکه ...ای کاش و ای کاش...   

     دیروز، فقط برای شما اشتباهات را بایگانی کرده است . این اشتباهات تجربیاتی است که باید یکبار تکرار شود نه چند بار. فقط  از " دیروز و دیروزها " ، اشتباهات را برای درس گرفتن  بخواهید . نه چیز دیگری ، تا بتوانید برای آینده برنامه ریزی بهتری کنید . و این هم فراموش نشود که آینده از آن شماست . برای آن برنامه داشته باشید نه این که در آن زندگی کنید. آینده محصول برنامه خودتان خواهد بود. آینده انعطاف پذیر است . 

    وهمینطورجوری زندگی کنید که انگار ساعتی دیگر زنده نخواهید بود. کسی که واقعا اینگونه زندگی کند ، بهترین بهره برداری را از لحظاتش خواهد داشت. حال تصور کنید که با این تز چند سال زندگی کنید ، که خداوند به شما حق داده است... واقعا چه می شود... فراموش نکنید که بزرگترین چیز در کره زمین ، انسان است . و بزرگترین چیز در انسان فکر اوست.  

 همه شما در ذهن من ماندگار شدید مطمئن باشید.    

                                       این گلها را از طرف من پذیرا باشید

                            توجه                                    توجه

لطفا در این بخش فقط نظرات و بحثهای متفرقه را منظور فرمائید . و اگر قصد ارسال داستان

 دارید به بخش همین جا - یک مقدار پائین تر - مراجعه کنید . این بخش را اختصاص دادم

 برای بحثهای خودمانی 

                                     اگر موافق هستید بفرمائید. 

------------------------------------------------------------------------------------------- 

و حالا..........

                                                مدیر وبلاگ

     شما نویسنده عزیزم . اگر در این منطقه از کره خاکی امان زندگی می کردید؟

" تصویر بالا " هر روز و هر لحظه ذوق نوشتنتان گل نمی کرد؟ چه شعر چه داستان بلند . 

این مزرعه بسیارزیبا زمانی محل خلق بزرگترین رمانهای جهان به قلم - ارنست همینگوی - بود . این استراحتگاه بزرگ و این کلبه ها توسط خود نویسنده ساخته شده است . و منطقه ای نزدیک یک رودخانه بزرگ . همینگوی زمانهایی خاص ، برای ماهیگیری به این رودخانه  می رفت و ...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

دوستان عزیز و نویسندگان محترم خیلی خیلی خوش آمدید

     به حول قوه الهی و با همت شما نویسندگان خوش قلم  و همچنین نویسندگان توانمند غیر ایرانی توانستیم جلد یک ۸۸ قصه کوتاه را طی یک ماه و نیم ( ۱۲ / ۶/ ۸۷ - ۲۷ / ۷ / ۸۷ )  تلاش مستمر ، از طریق ایمیل و یا کامنتهای وبلاگ جمع آوری کرده و جهت استخراج کتابی ارزشمند به نام : 

" ۸۸ قصه ۸۸ کلمه ای " -  جلد یک - مجموعه ای از داستانهای کوتاه نویسندگان ایران و جهان

مهیا سازیم . 

۱- خانم مرضیه ابوطالبی " فرزانه " از شهر اصفهان      با ۱۱ داستان

۲- آقای حسن ایمانی  از شهر تهران                           با ۱۰ داستان

۳- آقای حامد حجابی از شهر تهران                            با ۸ داستان

۴- آقای محمد رسول پور آریان از شهر کرمانشاه            با ۵ داستان

۵- آقای بهنام زارعی جلال از شهر همدان                    با ۵ داستان

۶- خانم مهتاب فانی از شهر اصفهان                          با ۴ داستان

۷- خانم بهار از شهر قم                                         با ۴ داستان

۸- خانم زهرا آهنگران از شهر تهران                         با ۴ داستان

خانم سهیلا ایمانی " سویلا " از آلمان - آقای سرگین آکامالیوف از روسیه - خانم ستاره درخشش از همدان - خانم فائزه نظری از کرج - آقای اردشیر نوذرپور از فرانسه و خانم زینب لطفی از شهر قم با ۲ داستان و مابقی شرکت کنندگان با یک داستان

روی هم رفته   ۸۸ داستان ۸۸ کلمه ای   شرکت داشتند.  

---------------------------------------------------------------------------------------

      همین جا از همه دوستان شرکت کننده در این فراخوان تشکر می کنم .و دوستانی هم بودن که با ارسال داستانهای زیاد  ما را بیشتر مورد محبت خویش قرار دادند که از ایشان نیز ویژه تقدیر می شود . این کتاب ارزشمند در مرحله طراحی جلد و همچنین ویرایش نهایی جهت ارسال به وزارت ارشاد ، برای اخذ مجوز  چاپ است که به امید خدا و دعای های شما عزیزان بزودی به اتمام خواهد رسید.

-------------------------------------------------------------------------------------------

به اطلاع می رساند دوستانی که مایل به ادامه همکاری دراین زمینه هستند ، می توانند در همین وبلاگ جدید کارهای خود را ارسال دارند.

                                                www.hasanimani@yahoo.com

 خطاب به دوستان جلد یک " کتاب ۸۸ قصه " :

در راستای جمع آوری جلد یک ، اگر بی احترامی از ما دیدید و یا رعایت اخلاق و ادب را نداشتیم به بزرگواری خودتان ببخشید. به جرات بگویم که واقعا این یک ماه و نیم که در کنارتان بودم ، تجربیات خوبی به دست آوردم، ممنونم از همه شما...

--------------------------------------------------------------------------------

 من

 حسن ایمانی - نویسنده و عضو اهل قلم ایران هستم

در نظر دارم فراخوانی برای جمع آوری 88 قصه کوتاه 88 کلمه ای  - جلد دوم - با حفظ نام نویسنده آن داشته باشم . با افتخار، از شما مهمان محترم هم برای شرکت در این فراخوان دعوت به عمل می آید .

..............................................................................................................

هدف از ایجاد این وبلاگ ادبی ، جمع آوری قصه های کوتاه ۸۸ کلمه ای با حفظ نام و مشخصات نویسنده می باشد . منتظر آثار ارزشمند شما علاقمندان به نوشتن و نویسندگان عزیز هستیم .

------------------------------------------------------------------------------------

                             شرایط و ضوابط :

۱- قصه ها حتما باید در ۸۸ کلمه جمع شود.

۲- حروف اضافه ( چه مرکب و چه ساده ) - از - با - بر - برای - به - بی - تا - جز - در - چون - از برای - غیر از - علاوه بر - راجع به - درباره - از روی -  همانند ... به هیچ عنوان کلمه محسوب نمی شود.

۳- حروف ربطی ( چه مرکب و چه ساده ) - و - اگر - تا - پس - که - زیرا - مگر - نیز - ولی - یا - چون - نه - هم - آنگاه - از این رو - با این که - بلکه - بنابراین - تا جایی که - هر چند - همان که - چنانچه و... به هیچ عنوان کلمه محسوب نمی شود.

۴- قصه ها باید از محتوا و پیام مناسبی برخوردار باشد . و برای هر نویسنده تعداد قصه ها محدودیتی ندارد.

۵- نام نویسنده قصه به طور کامل اشاره شود.

۶- در صورت برخورداری نویسنده ، از سوابق عالی ادبی ، بهتر است به آنها اشاره نماید. 

۷- در صورت عضویت نویسنده در انجمنها و تشکلهای ادبی و یا شرکت در کلاسهای داستان نویسی ، بهتر است به آنها اشاره شود.

۸- پس از جمع آوری ۸۸ قصه کوتاه ، مدیر این وبلاگ نسبت به چاپ کتابی با مضمون   " ۸۸ قصه ۸۸ کلمه ای از نویسندگان ایرانی و خارجی "  با حفظ کامل مشخصات نویسنده قصه ، اقدام خواهد نمود.

-----------------------------------------------------------------------------------------

      جهت آشنایی با نحوه نگارش این قبیل قصه ها ، متن زیر را با دقت بخوانید

                                  " خواستگاری "

رووان از کیت خواستگاری کرد . و برای او توضیح داد که مادرش در سانحه رانندگی درگذشته است. و با پدرش زندگی می کند . کیت به رووان گفت :

- می خواهم فقط با تو زندگی کنم! اصلا تحمل زندگی و نگهداری از پدرت را ندارم!

رووان دو روز بعد پدر خود را به خانه سالمندان برد! سپس با اشتیاق موضوع را به کیت تعریف کرد . و از او خواست دیگر بهانه ای برای ازدواج نداشته باشد . اما کیت گفت :

- من با تو ازدواج نخواهم کرد!

رووان دلیل این تغییر عقیده را پرسید و کیت با خونسردی پاسخ داد :

- واضح است . تو با یک در خواست کوچک ، پدر عزیزت  را از خانه اخراج نمودی! پس وای به حال من!

                                              حسن ایمانی

 -----------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------

                   توجه                                                                      توجه

برای خواندن نمونه قصه های کوتاه واین که قصه کوتاه به چه شکلی می تواند باشد به وبلاگهای اصلی من به نام " قلم چین " و " الم و قلم " و یا جلد اول این کتاب " ۸۸ قصه " به آدرس ذیل مراجعه نموده و قصه های کوتاه آن را بخوانید . البته توجه داشته باشید که همه قصه های کوتاه قلم چین و الم قلم ۸۸ کلمه ای نیستند . به آدرس زیر:

     قلم چین            www.hi-imani52.blogfa.com   

    الم و قلم               www.h-imani.blogfa.com       

  ۸۸ قصه         www.88-ghesse.blogfa.com     

                           لینک شده در همین وبلاگ

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

 " پس منتظر قصه های کوتاه شما هستم . درج در نظرات عمومی وبلاگ ، با اشاره به نام و مشخصات نویسنده محترم "

   برای ارسال نظرات و داستانهای کوتاهتان به  پست 

  " همین جا " 

                مراجعه نمائید.                                                       

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 فقط ارسال قصه های کوتاه شما در

          همین جا                             

    اجازه بدهید ، یک نکته را یادآوری کنم ،

   ... امکان دارد برروی یک داستان نظرات و نقدهای مختلفی وارد شود ، چرا که همه شاهد نوع به گردش در آمدن قلم ما هستند. در این وبلاگ ، نویسندگان قوی - نویسندگان نکته بین - نویسندگان صاحب سبک - نویسندگان مشهور - نویسندگان تازه کار - نویسندگان جویای نام و نویسندگان آماتورو خلاصه همه نوع نویسنده با هزاران هزار نگرش می آیند و می روند . اینجاست که انتظار می رود در قبال نقد ها و تحلیلها با متانت و بردباری  برخورد شود.  قطعا همین حس نقد پذیری و عکس العمل مثبت شماست  که در رشد قلم و تقویت نگارشتان ، موثر خواهد بود و اصلا چیزی به نام کدورت - دلخوری - رقابت ناسالم و خدای نکرده دشمنی در این مجموعه ادبی وجود ندارد و نخواهد داشت.  

          بی صبرانه منتظرتونم   - حسن ایمانی

و حالا نمونه کارهای فرستاده شده... از اینجا به بعد

                            پیانیست کوچک                     ۱۶

       قبل از ورود استاد ، پسرکی پشت پیانو نشست . همه متعجب شدیم . اما با نواخته شدن پیانو توسط پسرک ، سکوتی سنگین که نشان از حیرت مردم داشت ، در فضا حاکم شد . واقعا چه زیبا می نواخت...روح و جانمان با این موسیقی آرامش یافت . اما ناگهان موسیقی به هم ریخت و معلوم نبود که پسرک چه می نوازد! کم مانده بود اعصابمان خراب شود!  پسرک از جا برخاست و میان مردم به این طرف و آن طرف دوید! 

- پدر ... پدر ... کجا رفتی؟

اشک از چشمهایش جاری بود . فهمیدم که پدرش در سالن بوده و حالا نیست!  یکسری از مردم برای آرام نمودن پسر ، او را در آغوش گرفتند . تا این که مردی وارد سالن شد و گفت :

- توی راهرو بودم . پسرم . داشتم سیگار می کشیدم!!

        در پاسخ به مدیر وبلاگ ، ایمیل  از خانم  اونو  میسو شی  - از ژاپن " اوزاکا "

به دعوت دوست نازنینم میسو کیارو در مالزی. ترجمه به انگلیسی از میسو کیارو و ترجمه از انگلیسی به فارسی و تنظیم برای قالب ۸۸ کلمه از حسن ایمانی

                                    حسرت              ۱۵

       مدت زیادی از وقتی که پول قرض ګرفته بود ، می ګذشت . هر بار به دلیلی نمی توانست پول را به دوستش بدهد.هر روز در دانشګاه می دیدش . یک روز یادش می رفت پول بیاورد ... یک روز نمی آمد دانشګاه... و خلاصه هر بار بهانه ای باعث می شد تا پس دادن پول به تعویق بیفتد. آنروز اما هم به دانشګاه آمد و هم پول به همراه داشت . اما شیطنتی ته دلش را لرزاند.
با خود ګفت :

-  این همه مدت ګذشت . یک روز دیګر هم بګذرد تغییر چندانی حاصل نمی شود!
اما هیچګاه نمی دانست که همین یک روز چقدر موثراست . در مسیر خانه ، حین عبور از خیابان دفتر زندګی اش بسته شد. او رفت ... او اما بدون اینکه قرضش را ادا کند رفت.
او اما تا همیشه حسرت خورد که کاش آنروز بار دیګر تکرار می شد...

                                                       ساغر صالحی - از شهر آمل





-----------------------------------آفرین ساغر . قشنگ بود
جامع و زیبا
ما واقعا باید در مواقعی که به کسی دینی داریم که باید ادا کنیم ، معطل نکنیم .

                                                         حسن ایمانی

                                آرزو ی من                    ۱۴



معلم گفت :

- بچه ها ، آرزو دارید در آینده چه کاره بشید؟

احمد : - می خوام معلم بشم .

تشویق بچه ها!

مرتضی : - می خوام دکتر بشم.

تشویق بچه ها!

امیر : - می خوام خلبان بشم.

تشویق بچه ها!

من گفتم : - می خوام نویسنده بزرگی بشم!

با این حرف من همه خندیدند. خیلی حالم گرفته شد. اون روز بدترین روز من بود. چند روز بعد یه داستان چهار صفحه ای نوشتم و کپی اونو بین بچه ها پخش کردم. و همینطور معلمم . همه مشغول خوندن داستان شدند . کلاس در سکوتی سنگین فرو رفت . خندم گرفت و با همون حال گفتم :

- می خوام نویسنده بزرگی بشم. همین!

یهو دیدم بچه ها از جا بلند شدن و برای مدتی طولانی منو تشویق کردن. اون روز بهترین روز زندگی ام بود.

                                          حسن ایمانی - از تهران

                                             عضو اهل قلم ایران

                          بر اساس واقعیت ، در دوران تحصیل در مقطع راهنمایی

                                     فقط خود " سوزی "                                 ۱۳

       من و " سوزی " - کارمند بانک - به هم علاقه مند بودیم.  هر روز به بهانه ای به بانک می رفتم تا ببینمش .  یک روز به پیشنهاد او ، قرار شد که به پارک بریم و با هم قدم بزنیم . روز قرار با بهترین تیپم آمدم بانک ، قبل از خروج از بانک، یک دفعه متوجه شدم که  سوزی ، از ویلچر استفاده می کند . من تا حالا متوجه این قضیه نشده بودم!  اما برایم مهم نبود! مهم خود سوزی بود! در پارک ، کلی تفریح کردیم . گفتیم و خندیدیم . لحظه آخر در عین ناباوری ، دیدم که سوزی از روی ویلچر برخاست و من را به آغوشش دعوت کرد.  اشک در چشمهایش حلقه زده بود . گفت :

- عزیزم ، ببخش که با تو شوخی کردم . خواستم ببینم واقعا من را دوست داری؟ که این برای من ثابت شد. تو مرد بزرگی هستی .

                                             ایمیل از سرگین آکامالیوف - از روسیه

 ترجمه از هوشنگ محبی و ویرایش در قالب ۸۸ کلمه از حسن ایمانی

                                              فال                      ۱۲

     باز هم در تاریکی هوا پسرک ، راهی خانه شد. مثل همیشه در گوشه ای از خیابان، پیرمرد را با یک بسته خالی از فال و پرنده ی کوچکش ، دید. آرزو داشت یک بار می آمد و می توانست فال بخرد اما همیشه دیر می رسید . باز با شوخی به پیر مرد گفت :
- کار هیچ فال فروشی به اندازه تو خوب نیست ها!
 پیرمرد می گفت:
- لطف خداست و گرنه اگر یک روز نفروشم ، خودم واین پرنده بیچاره از گرسنگی می میریم.
بالا خره یک شب ، باز پیرمرد را دید و گفت : 

-  من دیگر بی خیال فال گرفتن شدم!
 روز بعد، که پسرک دوباره از آنجا رد شد، اینبار پیرمرد را با یک جعبه پر از فال دید.رفت و با خوشحالی یکی برداشت. خودش برداشت نه پرنده! آنروز پیرمرد هیچکدام از فال هایش را به خاطر پسرک نفروخته بود.

                                                        زهرا آهنگران - از شهر تهران

آفرین زهرا . این داستان تو خیلی خوب و آموزنده بود . آفرین

                                                                  حسن ایمانی

                                        دست خدا                          ۱۱

     آفتاب تازه غروب كرده بود. خسته و گرسنه به خانه آمد. باز هم همان ايرادهاى هميشگى. ترس در چشمان ما موج مي زد. مشت و لگدهاى پدر ديگر چيز تازه اى نبود! صداى جيغ مادر و گريه هاى ما فضاى خانه را پر كرده بود. روز بعد باز هم پدر به خانه آمد. ساكت بود. خبرى از فريادهاى هميشگى ، نبود
به سمتش رفتم كه سلام كنم، ولى...
كبودى زير چشم پدر همه ما را متعجب كرده بود. آن شب اصلا چيزى نگفت. ساكت و آرام به سمت اتاقش رفت تا بخوابد. آن روز فهميدم كه، آرى؛
" دست خدا، بالاترين دست هاست "

                                              محمد رسول پور آریان - از کرمانشاه

آفرین رسول . خوب بود . ولی باز هم در چیدمان ۸۸ کلمه درست دقت نکردی . چند کلمه کم داره . با این حال من خودم درستش می کنم. لطفا منبعد دقت بیشتری کن. عزیزم

                                              حسن ایمانی 

                             کفش های صورتی                        ۱۰

-این نه . اون صورتی یرو.
-ولی بابا ...
پا هاشو به زمین کوبید و با حالت گریه گفت :
-نه... نه... من همونو می خوام .
مرد تسلیم شد و رو به فروشنده گفت :
-باشه. اقا همون صورتی رو بدین .
بچه لبخندی زد .سارا هم به خاطر پیروزی دختر لبخندی زد . صورتشو که به شیشه ویترین چسبونده بود جدا کرد و نگاهی به کفشهاش انداخت.
اینارو بابا براش خریده بود . بعد از سه سال رنگ و رو رفته بود و یه سوراخ داشت که مامان براش رو فو کرده بود. چقدر دلش میخواست که بازم با بابا می یومد برا ی خرید ولی بابا که....
پارسال از داربست...
خم شدو و بسته های آدامسشو برداشت و به راه اوفتاد
اون کفشهای صورتی دل سارا را هم برده بود.

                                                             بهار فتحی - از شهر قم

آفرین بهار . خیلی خوب بود .

                                         حسن ایمانی

                                 بد حساب                         ۹ 

زمستون سردی بود پولی نداشتم رفتم پیش دوستم وماجرا روبهش گفتم .گفت:

-  توی کیفم پول هست بردارهرموقع پول داشتی بیار.

پولو گرفتم وبا اون پول زمستونو تموم کردم . رفتم کارکردم وضعیتم خوب شد . بخاطرول خرجی میهن نتونستم قرض دوستمو پس بدم . باززمستون شد ومثل سال قبل ازروی ناچاری رفتم پیش دوستم. دوستم گفت :

-  توی کیفم پول هست بروبردار.

رفتم کیفو بازکردم ولی پول نبود!! به دوستم گفتم . دوستم گفت :

- اگرپولی که سال قبل برده بودی می آوردی الان هم سرجایش بود...

                                                     بهروز کشی زاده - از اردبیل

بهروز جان ...خوب بود . فقط باز هم توجه به تعداد کلمات ، که باید ۸۸ تا باشه، نداشتی. من خودم هنگام ویرایش ، درستش می کنم . فقط کافیه یه مقدار به این موضع دقت کنی عزیزم.

                                                                                حسن ایمانی

                                        رهایی                           ۸

     داود نمی دونست که از اعتیادش خبر دارم. هیچ کسی نمی تونست ترکش بده! یه روز نقشه ای کشیدم. از رئیس اداره و معاوناش خواستم که بازدیدی از کمپ بازپروری معتادان داشته باشیم. ازداود خواستم به عنوان فیلمبردار ما رو همراهی کنه. در حالی که نمی دونست از کجا بازدید داریم!

وارد کمپ شدیم . و داود گو این که اولین باره کمپ رو می بینه ، حیرت زده مشغول فیلمبراری شد. از چهرش معلوم بود که انقلابی درونش ایجاد شده. حرفها و خاطرات بچه های کمپ رو گوش کردیم و دست آخر هم دعا. بعد از بازدید ازداود تشکر کردم و به اداره برگشتیم . فردای اون روز، داود برای اولین بار به دفتر کارم اومد و گفت :

- کمکم کن سید . می خوام ترک کنم!

                                                   ایمیل از سید ابوذر حسینی - از مشهد

                                                             بر اساس واقعیت

عالی بود . آقای حسینی عزیز . خیلی جالب و درس آموز . ممنونم

                                                                        حسن ایمانی

                                          جان یک آدم                       ۷  

     نخست وزیر برای تفریح به ساحل آمده بود . همراهان او نیز در اطراف ساحل بودند . ساعتی بعد نخست وزیر برای شنا وارد دریا شد . پس از لحظه ای ناگهان زیر پایش خالی شد و در آبهای عمیق فرو رفت. چیزی به غرق شدن نخست وزیر نمانده بود که لئونید متوجه دست و پا زدن نخست وزیر شد. اینجا بود که بلافاصله خود را به آب زد و نخست وزیر را از غرق شدن نجات داد.

همراهان نخست وزیر بالاخره خود را رساندن . و از لئونید تشکر کردند . نخست وزیر پس از این که سر حال شد به لئونید گفت :

- از تو ممنونم جوان. تو می دانی جان چه کسی را نجات داده ای؟

لئونید خندید و سپس با خونسردی گفت :

- جان یک آدم را ! این وظیفه من بود ....

لئونید پس از گفتن این حرف ، رفت.

                                                         حسن ایمانی - از تهران

                                                            عضو اهل قلم ایران

                                             ارزش وقت                  ۶

     با استاد بر سر ارزش وقت بحث می کردیم و هر کس چیزی می گفت . در انتهای بحث ، استاد گفت :

- من به شما پنج دقیقه فرصت می دهم تا مثالی درباره ارزش وقت بر روی کاغذ بنویسید!

همه دست بکار شدیم . ولی انگار وقت کمی داشتیم. به ذهنمان فشار آوردیم . ولی هر چه تلاش می کردیم نمی شد! هیچ کس به نتیجه مطلوب نرسید! پس از لحظاتی سنگین ، استاد گفت :

- پنج دقیقه تمام شد برگه ها بالا!

اما همه برگه ها سفید بود! استاد گفت :

- خب... نتیجه ای نگرفتید! می خواستم شما ارزش واقعی وقت را حس کنید. همین.

استاد پس از این حرف همانطور که از کلاس خارج می شد گفت :

- واقعا چه وقتهای که برای رسیدن به خوشبختی از دست می دهیم!

                          ایمیل از خانم میسی سامپسون - از آمریکا  " تگزاس "

                                ترجمه و تنظیم برای قالب ۸۸ کلمه ای از حسن ایمانی

                                  لحظه هاي عمر                      ۵  

با دستهاي چروكيده اش به سختي چرخ دستي راحركت ميداد. شادي وهياهوي عده اي جوان درخيابان ، اورابه ياد جوانيهاي خودش انداخت كه اگر تامل بيشتري درآن مي كرد شايد امروز روزگاربهتري داشت! به چرخ دستي تكيه داد تا نفسي تازه كند. آهي كشيد وباخود گفت:

-  كجايي جواني كه يادت به خير!
- كمك نمي خواي پدرجان ؟
نفهميد آن دوجوان كي به كنارش آمده اند
با ديدن آنها، پيرمرد لبخندي زد وگفت :

-  پيرشي پسرم چرا كه نه ؟
دوجوان پيرمرد راتا ميسري همراهي كردند واو ازجواني هايش گفت وشعري خواند كه معني عميقي دربرداشت و آن دو را به فكر واداشت!

                                                    ثریا عباس نیا - از شهر شیراز

-  عضو كانون انديشه وشعر استان فارس

خوب بود ثریا . ولی جا داشت که بیشتر کار می شد . با این حال منتظر کارهای قوی تر شما هستیم

                                                                                  حسن ایمانی

                                      جبهه                              ۴

                                                                    حسن ایمانی

                                   کاش می دونستم                            ۳

بعد از شام وقتی داشت کمکم می کرد دستش رو برید ...
سه روز بود که ازدواج کرده بودیم . پدر می گفت مرد خوبیه ، من هم به خاطر پدر باهاش ازدواج کردم ، ولی احساسی بهش نداشتم .
رفتم که بخوابم ، اونم اومد و دراز کشید .
- دوستت دارم .
خودم رو زدم به خواب .
دوباره گفت ... دوباره ... .
نفهمیدم کی خوابم برد . بیدار که شدم ، دیدم تخت غرق خونه ، دیدم بیداره و رنگش پریده . زنگ زدم آمبولانس اومد . دکتر گفت :
- زخم برای هموفیلی ها خیلی خطرناکه ، باید مراقبش می بودید .
- من نمی دونستم .
اشک تو چشمام جمع شده بود .
نگاهش کردم و با تمام وجود گفتم ، من هم دوستت دارم عزیزم .

    

                                          قدرت ایمان                            ۲

      توماس ، ناامید و افسرده از پدر اولیور برای حل مشکلاتش راهنمایی خواست. پدر ، دلیل ناامیدی اش را پرسید و توماس گفت :

- بیکار هستم. پول ندارم. هیچ وقت طعم موفقیت و خوشبختی را نچشیده ام. خودم را گم کرده ام. و احساس می کنم دلیلی برای ادامه زندگی ایم نیست!

پدر اولیور ابرهای آسمان را نشان توماس داد و گفت :

- همیشه آسمان ابری نخواهد ماند. ابر ها را بشکاف و بالاتر از آنها پرواز کن. ابرها  همیشه در آسمان زندگی تو می آیند و می روند. مهم نیست. مهم این است که تو بر فراز آنها پرواز کنی، نه در زیر آنها!

توماس پرسید :

- چگونه؟...

پدر اولیور گفت :

- به فرموده عیسی (ع) ، با قدرت ایمان ، که نه تنها ابرها را ، که کوهها

را جابجا می کند!

                                      ایمیل از ری مایر - آلمان " مونیخ "

ترجمه به فارسی از خانم سویلا - آلمان " اسن " - برگردان به ۸۸ کلمه از حسن ایمانی

                                            اعتماد به نفس                        ۱

رئیس شرکت گفت :

- بر روی کاغذ بنویسید که چقدر حقوق در ماه درخواست دارید؟

سوال سختی بود. خیلی فکر کردم . بالاخره نوشتم " سه هزار دلار ". رئیس شرکت کاغذ را گرفت و خواند و سپس گفت :

- خوب است!... فقط همین؟

با ترس گفتم:

- زیاد است قربان؟

رئیس شرکت با لبخند گفت:

- نه... من حاضر بودم پنج هزار دلار به شما بدهم! ولی شما سه هزار دلار خواستید!  این ارزشی بود که خودتان برای خودتان قائل شدید. بنابراین من در این معامله دو هزار دلار سود بردم. چون شما مبلغی کمتر از آنچه که ارزشش را دارید در خواست کردید!

من استخدام شدم.اما افسوس که از اعتماد به نفس پائینی برخوردارم!

                                                              حسن ایمانی

                                                         عضو اهل قلم ایران